یک دقیقه با وحی شماره 113
یک دقیقه با وحی شماره 113

+« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 113)

 

« ‌ هشدار » به مردان و زنانی که « ‌کارهای صادقانه و خوب » انجام می‌دهند:

 

« همة افرادِ بشر » بدون إستثناء به « دو دسته » تقسیم می‌شوند: 

گروه اول: أکثریتی که به « مبدأ و آخرتِ » خود « توجّه ندارند » و « دنیا » را « مزرعه » و « خود » را در حالِ « آزمایش » نمی‌دانند و آفرینشِ آسمان و زمین و عناصرِ میانِ آنها را « بیهوده » می‌پندارند لذا « عاشقِ افراد، أشیاء، ثروت، قدرت، عناوین، حیواناتِ دنیا » می‌شوند و « همة تلاش‌هایِ » خود را برای رسیدن به آنها صرف می‌کنند که به خاطر « هدر » دادنِ سرمایه‌هایِ خود با « آتش » مجازات می‌شوند:

وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلاً

ذلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ (ص/27)

(ما آسمان و زمین و آنچه میان آن دو قرار دارد را بیهوده نیافریده‌ایم، این توهّمِ افرادِ حق‌گریز و حق‌ستیز است.) 

گروه دوم: أقلیتی هستند که « خدا و آخرت‌ » را « قلباً باور » دارند و خود را « در حالِ آزمایش » می‌دانند و می‌کوشند « کارهای صادقانه و شایستة » خود را با « نیّتِ قربه إلی الله » انجام ‌دهند.

قرآن با « هشدار » به این « أهلِ ایمانی » که « کارهایِ شایسته و زیبا » انجام می‌دهند می‌فرماید: ای أهل ایمان؛ (در عرصة خانواده، اجتماع، سیاست، إقتصاد، امورِ خیریّه و غیره) مثلِ افرادی که برای دیدنِ مردم إنفاق می‌کنند و خدا و آخرت را باور ندارند، « کارهای صادقانة » خود را با « منّت و أذیت »، « باطل » نکنید زیرا از « کافران » محسوب و از هدایتِ الهی محروم می‌شوید. مثل اینکه « بر سنگِ صاف خارا دانه بکارید » و با « رگبار » یا « بادی شدید » از بین بروند و همة زحماتِ شما « باطل » شود:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ؛ لاَ تُبْطِلُواْ صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَ الأذَى كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاء النَّاسِ وَلاَ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا لاَّ يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُواْ وَ اللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ (بقره/2 64)

شاید همة مردم در امورِ درسی، تحقیقی، خانوادگی، حسابداری و زمینه‌های دیگر، « تلخی باطل شدن » زحماتشان را بارها « تجربه » کرده و چون تلاششان را به موقع « ثبت » نکرده‌اند « حسرت » خورده‌اند. 

راهِ باطل نشدن همة تلاش‌ها چیست؟ 

قرآن می‌فرماید: ای أهل ایمان؛ اگر « مطیعِ » تعالیمِ خداوند در قرآن و « مطیعِ » سبکِ زندگیِ رهبرِ الهی در هر زمان باشید، « هیچیک از تلاش‌هایِ شما » هرگز « باطل » و « بی‌ارزش نمی‌شود »:

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ (محمّد/33)

خانه
مقالات
دوره ها
اطلاعیه ها
ورود