يعنی باشكوه و برازنده و عالی.
فاخر يا از مفاخر بودن، قضاوت ديگران نسبت به يک كار بزرگ يا يک شخص است. اما تفاخر (خود را گرفتن، ژن برتر پنداشتن، كلاس گذاشتن) محصول خيال بافی و احساس نفسانی خود شخص است كه با مقايسه خودش با ديگران می خواهد آن را به ديگران تحميل می كند. به كوزه گران و آجرپزها صنف فخار گفته می شود زيرا آنها گِـــل شُل را به شكل ظرفی خشك (و ظاهرا سفت) در می آورند كه بسيار شكستنی و آسيب پذير است.
