« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 107)
« بهترین دعایِ جمعی » خصوصاً در « شرائطِ جنگی » از منظرِ خداوند کدام است؟
دقیقاً مثلِ « نطفه » که « فقط » در « رحمِ مادر » می‌تواند « دورانِ نمو و مراحلِ رشد » را طی کند، خداوند « انسان » را نیز در « رحمِ دنیا » قرار داد تا او « مراحلِ تکامل و مراتبِ تعالی » را بپیماید.
لذا « بهترین تقاضا و دعائی » که « مؤمنینِ اُمّتِ تسلیمِ حقّ » باید برای خود « ضروری » بدانند و آن را « بعد از طلبِ آمرزشِ تخلّفاتِ گذشته » ملتمسانه و دائماً از خدا بخواهند « رحم کردن » است:
قالَ: رَبِّ؛ ... أَنْتَ وَلِيُّنا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الْغافِرينَ (أعراف/155)
... مِنْ عِبادي يَقُولُونَ: رَبَّنا؛ آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمينَ (مؤمنون/109)
وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمينَ (مؤمنون/118)
مؤمنین این « نیازِ جمعی » را خصوصاً وقتی با « کافرانِ (درونی و) بیرونی » مواجه و درگیر هستند باید « مقدمة نصرتِ الهی » بدانند و آن را « با آمادگیِ لازم » و مصرّانه از ربوبیتِ خدا « تقاضا کنند »:
رَبَّنا؛ ... وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ (بقره/286)
« خدایا؛ به ما رحم کن »،« یعنی چه؟ »
« رحم کردن » قطعاً به معنی: « بخشش » و یا « به حالِ خود رها کردن نیست. »
« و ارحمنا » یعنی: « خدایا ما را با حمایتِ همه‌جانبة خود و آنطور که صلاح است متحوّل فرما. »
یعنی: خدایا؛ ما « آماده‌ایم » تا در « کورة دنیا » برای « پخته شدن » و برای اینکه « گِلِ » وجودمان « گُلی بهشتی » شود، با هر « ماجرا، بلاء، مشکل و فتنه‌ای » روبرو شویم اما « از کوره در نرویم. »
« و ارحمنا » یعنی خدایا؛ ما می‌کوشیم با عنایتِ تو « أهلِ صداقت، إخلاص، جهاد، صبر و مقاومت » باشیم تا تو با « کیمیاگریِ » خود ما « کالأنعامِ » أهلِ « ظاهربینی و خور و خواب » را هر آن بمیرانی و با هر نوعِ « بلاء و مصیبت و فتنه »، ما را « بیازمائی » و « هر روز بهتر از دیروز شدن » را به ما بیاموزی تا « امّتی صادق و موحّد و متّحد » شویم و با هدایتِ خود، ما را از « خاک به أفلاک » برسانی.
خدایا؛ همانطور که « أنبیاء و مرسلین » خود را « به خاطر صالح بودنشان » در رحمتت داخل کردی:
وَ أَدْخَلْناهُمْ في رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحينَ (أنبیاء/86)
ما را نیز موفّق کن « صالح و لایقِ رحمتِ حکیمانة » تو باشیم و در مواجهه با « کثیف‌ترین شیاطین »، « بیشترین تاب‌آوریِ مؤمنانه » را از خود به نمایش درآوریم و « لایقِ ظهورِ آخرین حجّتت » شویم:
... وَ أَدْخِلْنا في رَحْمَتِكَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ (أعراف/151)
