« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 117)
« مسافرِ بهشت » باید دائماً مراقبِ « چمدانِ » خود باشد تا از بهشت محروم نشود:
خداوند « قلبِ » انسان که ارتباط او را با « غیب، حقیقت و خالق » برقرار می‌کند و « فؤاد » که انسان را با « ظاهر، واقعیت و خلق » مرتبط می‌کند در « چمدانی » به نام « صدر یا سینه » قرار داده است.
« صدر » مثلِ « بایگانی و چمدانی بزرگ »،« همة إطلاعات، خاطرات و تجربیات گذشتة » ما را در خود حفظ می‌کند لذا هر قدر « وُسعت و شرح صدرِ ما » بیشتر باشد از محیط کمتر آسیب می‌بینیم.
نکته مهم: « صدرِ حاملِ قلب و فؤاد » با « خطراتِ زیادی » مواجه است که مهمترین آنها عبارتند از:
1ـ« صدر » بطور دائم در معرضِ « وسوسه‌هایِ نامرئی » و « فریبندة شیاطین جن و إنس » است:
مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ (4) الَّذي يُوَسْوِسُ في صُدُورِ النَّاسِ (5) مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ (ناس/6)
2ـ« صدر » نیازمندِ « مراقبتِ دائمی » است تا در أثرِ إصطکاکِ با « افراد، أشیاءِ و حوادثِ محیط » (مثلِ چمدانِ در قسمتِ بارِ وسائل باربری) « آسیب » نبیند و « فؤادِ در آن » به « بُغض و حِسادت و عداوت » و « غِــلّ » که « ریشة » آنها است گرفتار نشود و ما را از رسیدن به « بهشت »،« محروم » نسازد.
« غِل »،« حقد و کینه‌ای » است که از « بیرون » واردِ « چمدانِ صدرِ » ما می‌شود و « توجّه » ما را از « خالق به مخلوق »،« منحرف » و از « مسافر » بودن « غافل » و به « خودسوزی » می‌کشاند.
قرآن می‌فرماید: « چمدانِ صدرِ افرادِ لایقِ بهشت » هرگز نباید دارایِ « موادِ محترقه و آتش‌زا » باشد:
.... أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (42) وَ نَزَعْنا ما في صُدُورِهِمْ مِنْ غِــلٍّ .... (أعراف/43)
3ـ انسانی که « خشم و کینه و غلّ » در « سینة » او « متراکم » شده نمی‌تواند « کینه‌توز » نباشد، او مثلِ « بمبی » آماده و مثلِ عاملِ « إنتحاری » با هر « بهانه‌ای »،« منفجر » و « شعله‌ور » می‌شود و « خود » را « می‌سوزاند » و دیگر نمی‌تواند به « مقصدِ » خود بیاندیشد و برای خودش « زندگی » کند.
افرادِ « از خودبیگانه و کینه‌توز » قطعاً « حق‌پوش، حق‌گریز و حقّ‌ستیزند » و به هر حقّی « کفر » می‌ورزند و « نورِ خالقِ خود » را نیز تحمّل نمی‌کنند و أبلهانه به خاموش کردنِ آن با « پُفِ » خود مشغولند.
هر که در « صدرِ » خود « غِل » دارد « گردنِ او » حتماً « غُل » دارد و هرگز نمی‌تواند اطرافش را ببیند:
وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا ... (سبأ/33)
4ـ « حق‌ستیزانِ اسیرِ حقد، کینه و غلّ » در هر شغل و مسؤلیتی حتماً « غَل، غشّ و خیانت » دارند:
... وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ... (آلعمران/161)(هر كه خيانت کند در آخرت با همان خيانت محشور شود.)
« خدایا؛ عقلانیت، معرفت و ایمانی به ما عطا کن تا از کینه بپرهیزیم و خودسوزی نکنیم. »
