سلام استاد وقتتون بخیر بنده متولد 72 هستم سال 87 ازدواج کردم با مردی متولد 59الان 3 تا فرزند دارم خداروشکر مشکل من اینه همسرم اخلاقش بده زود عصبانی میشه همش دنبال اینه یه ناراحتی یا دعوایی به وجود بیاره خودم و بچه هام از این وضعیت خسته شدیم روزی نیست که ما با ناراحتی از یک مهمانی بلند بشیم و بیاییم خونه بقیه ناراحت یا دعوا میکنن این ما هستیم که بلند میشیم حتی بدون پذیرایی و شام بچه هام هم گریه میکنن و میگن ما بابا رو دوست نداریم پسر بزرگم میگه مارو بردار بریم خونه مامان جون وخیلی مشکلات دیگه هست من الان موندم چیکار کنم لطفا راهنمایی کنید خیلی خیلی ممنون از لطفتون 🙏🏻
سلام و رحمت الهی بر شما. 1ـ آیا قبول دارید که فرزندانِ شما محور زندگی شمایند و آنها را خیلی دوست دارید و خیلی تحت تأثیر آنها هستید؟ 2ـ رفتار و اخلاق همسر شما با شما چگونه است؟ 3ـ اخلاق و رفتار خود شما با ایشان چگونه است؟ 4ـ چقدر و چگونه سعی میکنید اشکالات اخلاقی و رفتاری ایشان را به او بگوئید؟ 5ـ آیا برادر دارید؟ آیا اخلاق برادرانتان از شوهرتان بهتر است؟
بله من خیلی بچه هام رو دوست دارم یک ثانیه جدایی برام مثل مرگه اخلاق همسرم با من خیلی بدتر هست همسرم طرز فکر مردای قدیم داره که زن حق نداره من جایی شاد باشم زود میگه پاشو بریم خونه برادر ندارم خودم خیلی مطالب میخونم حرف های استاد های دکتر عزیزی ، استاد عرشیانفر و شما استاد محترم رو گوش میدم خیلی تلاش کردم برای زندگیم از خودم شروع کردم خیلی تاخیر کردم زندگیم هم تاخیر کرده ولی الان دیگه به خاطر چند موضوع از همسرم دیگه ادامه دادن سخت شده برام استاد کمکم کنید
اولا: سلام. ثانیا: اگر حسابرسی دقیق آخرت را باور دارید، بدانید که در خطبه عقد این شما بودید که به این آقا گفتید: زوّجتُکَ. یعنی: میخواهم فقط زن شما باشم. پس راهِ حل مسئله شما اینست که بچهبازی که طبق فرمایش قرآن هیچ سودی برای شما ندارد را کنار بگذارید و آنها را طلاق بدید و با این آقائی که بیش از ده ساله حسرت زن داشتن دارد ازدواج و خود را هر نظر فقط با او هماهنگ و از او دلبری کنید و مشوّق نکات مثبتش باشید و (قبل از اینکه ایشان را از دست بدهید و حسرت بخورید)(و قبل از اینکه بچهها مقابل شما بایستند و به شما توهین کنند) بودن ایشان را قدر بدانید.
سلام استاد گرامی خیلی ممنون بابت وقتی که میگذارید برای پرسش ها واقعا ممنون خدا خیرتون بده ولی استاد من برای همسرن از هیچ نظر کم نزاشتم براش اصلا مشکل الان من فقط اخلاقش هست اصلا تازگی ها هم مثلا صلوات خواندن رو خرافه میدونه من خیلی میترسم ضربه اش به زندگیم بخوره اخلاقش جوری شده که اطرافیانش هم نیستن خواهر برادرهاش دهنش رو باز میکنه حرف بزنه من تمام بدنم میلرزه که خدایا میخواد چی بگه باز یه چیزی رو بهانه کنه دعوا راه بندازه همه چیزو پرت میکنه
علیکم السلام. بانوی محترم. درست میگوئید تقریبا همه زنان در خانه شوهرانشان کار میکنند اما لطفا منصفانه از خودتان بپرسید: آیا من مثل یک خدمتکار برای این آقا کم نگذاشتم؟ یا مثل یک زن آراسته، زیبا، خندهرو، پاکیزه، معطر، مشوق، با هزاران طنازی و جذابیت و دلربائی؟ بانوی محترم؛ لابد عبادت و صلوات و حرفزدنهای به ظاهر مذهبی شما به نحوی است که او را بیزار میکند. خلاصه اینکه تا بچهبازی و غرزدن و عیبجوئی و خوی زشتِ مردانه را کنار نگذارید و یکپارچه خانمی مهربان نشوید و به شوهرداری مؤمنانه و هنرمندانه و محبتآمیز نپردازید، با این شوهر و با هر شوهر دیگری هم دنیا و آخرت خداپسندانهای نخواهید داشت.
