سلام و عرض ادب استاد گرامی بنده ۲۸ ساله و متاهلم. همسرم از ابتدا خیلی منظم و مرتب و برنامه ریز بودند که از نظر بنده خیلی خوب بود ولی وقتی وارد زندگی مشترک شدم حس کردم که وسواس گونه عمل میکنند. من سعی کردم که چیزی نگم ولی واقعا الان که ۳ سال گذشته و با وجود سختی های بچه داری شیرخوار ۳ ماهه، خیلی برخی کارهای ایشان روی اعصابم تاثیر منفی می‌گذارد و عصبانی میشوم. ایشان با وجود اینکه میدانند شاید من خوشم نیاید ولی باز هموجلوی من برخی رفتار ها مثل چک کردن مداوم خانه و ...را انجام میدهند. واقعا خسته شدم، دائم باید همه چیز مرتب باشد، انگار مثل ربات زندگی میکنم. در ضمن با وجود اینکه خودشان هم میدانند زیادی چک میکنند ولی به متخصص مرجعه نمیکنند. ۲. استاد گرامی بنده از بعد زایمان فکر میکنم کمی روانم بهم ریخته، افسردگی ندارم اما گاه افکار منفی سراغم می آیند مثلا اینکه من بخاطر ایمان و ادب همسرم با او ازدواج کردم اما از همان ابتدا دیدم که مثلا نمازهایشان را خیلی سریع و بی توجه میخوانند، دعا و قرآن هم که اگر من برایشان نخوانم و بخواهم که گاهی بخوانیم، اصلا خودشان به فکر نیستند. دیدم که اهل موسیقی هستند و کمی بد دهن هستن و زود عصبانی میشوند و حتی چند بار دستشان روی من باز شده که عذرخواهی کردند و من هم بخشیدم، ... حالا با خودم میبینم که ویژگیهایی که فکر ممیکردم دارند را انگار نداشتند! دائم این رفتارها را تحمل کردم و هیچی نگفتم و با خدا معامله کردم . اما الان واقعا خسته شدم و توان ادامه ندارم. دائم میخواهم با ایشان خوب باشم اما دوباره یک رفتار ایشان مرا ناراحت میکند‌. لطفا راهنمایی بفرمایید. ممنونم

سلام و رحمت الهی بر شما بانوی محترم. 1ـ متأسفانه چون خطبه عقد را وکیل می‌خواند و غالب دخترها نمی‌دانند که با خطبه ازدواج چه تعهدی را پذیرفته‌اند لذا بعد از ازدواج به جای جهادهمسرداری خود را با خانه‌داری و بچه‌داری سرگرم می‌کنند و بیش از آنکه به تعهدات خود عمل کنند با توقعات خود خودشان را آزار می‌دهند. 2ـ خانم محترم که در اوج جوانی و شادابی و توانائی هستید لطفا هر روز با یک صفحه از کلام الله انس پیدا کنید و در ترجمه کلمات و آیات آن دقت کنید و بکوشید زندگی را از منظر خالق علیم حکیم خود ببینید تا بتوانید نقش و مسئولیت و مأموریت الهی خود را به درستی بشناسید و به آنها عمل کنید و در زمینه سازی ظهور آخرین حجت الهی سهیم باشید. 3ـ خانم محترم؛ لطفا بکوشید به احترام خودتان شلخته نباشید و هر کاری را درست و به موقع انجام دهید و از تذکرات ایشان به زیبائی تشکر و از قصور احتمالی خود عذرخواهی کنید و همواره آراسته، منضبط، منظم، شاد، خنده‌رو و شیرین‌زبان و شاکر باشید و نکات مثبت همسر محترمتان را هنرمندانه تشویق کنید و برای ایشان همواره دلربا باشید تا إن شاء الله تعالی به تدریج ایشان در اثر مصاحبت با شما نگاهش آسمانی و گفتار، رفتار و اخلاق و مواضعش به تدریج إصلاح شود. 4ـ لطفا عاقلانه باور کنید که همسر شما (با همه ایراداتی که در گفتار و رفتار و اخلاقش ممکن است داشته باشد) قطعا عاشق شماست و هرگز دشمن شما نیست. پس مؤمنانه به ایشان احترام بگذارید و هزار برابر بیشتر از فرزند خود به ایشان محبت کنید و با بدرقه و استقبال گرم خود به ایشان روحیه و أنگیزه انسان بودن بدهید و برایشان نقش شارژر را ایفاء کنید. 5ـ لطفا از هر گونه خیرخواهی، نصیحت، موعظه، عیبجوئی، ایرادگیری، اعتراض، انتقاد و غر زدن بپرهیزید و مستقیما به کارهای عبادی و غیر عبادی ایشان کاری نداشته باشید بلکه بکوشید با هنر هدایت نامحسوس خود و شیرین‌زبانی و تشویق نکات مثبت ایشان، کاری کنید که ایشان مجذوب شما شود و لطفا نمازهایتان را به ایشان إقتدا کنید و با پرسشهای ساده قرآنی و اسلامی و تاریخی و غیره بطور غیر مستقیم، عقلانیت، اراده، ایمان و تعهد ایشان را تقویت کنید تا از خداوند أجر عظیم دریافت نمائید. 6ـ لطفا برای کارهای روزمره خود حتما برنامه کتبی متنوع و جامعی داشته باشید و هر روز خود را منضبط‌تر از دیروز کنید و همواره شاکر باشید تا از زندگی لذت ببرید.