سلام استاد. من مادری دارم که بسیار آدم افراطی‌ای هست از بعد شهادت آقا همه چیو، خونه و زندگی و شوهر و بچه‌هاشو ول کرده و فقط چسبیده به تجمعات شب‌ها حتی عقد خواهرم هم خوشحال نبود همش میگفت آقا تدفین نشده چرا عقد گرفتیم یه خواهر کوچولو دارم که از مامانم دوری می‌کنه هرجا میریم میگه زود برگردین با مامان راحت نیستم بابام بخاطر وضع بد معیشتی می‌ره کارگری می‌کنه و مامانم حتی به اینکه بابام اونجا چی می‌خوره و ناهارش چی میشه فکر هم نمیکنه بابام خیلی دلش گرفته ولی با مامانم حرف نمیزنه و میاد به ما میگه و غم جدید بهم اضافه میشه با حرفاش مامانم دائم ورد زبونش شهادته هی میگه دعا کنید شهید شم در حالی که تنبلی کل زندگیشو فرا گرفته، از دین فقط یاد گرفته ساعت‌ها بشینه سر سجاده حتی وقتی کلی مهمون داریم یا میریم بیرون بازم یه نماز رو حدود ۱ ساعت با قبل و بعدش طول میده و همه رو عصبی می‌کنه با ما غذا نمیخوره معمولا حسرت یه محبت معمولی تو دلمون موند، اصلا حرف هیچکی رو هم نمیپذیره و همش میگه شما خودتون دارید چیکار میکنید تجمعات شبانه واجب عینی هست و خیلی هم شخصیتاً عصبیه تا چیزی بهش میگیم میگه شما نمی‌فهمید عاصی شدم دیگه هرشب دارم با گریه میخوابم، خیلی براش دعا میکنم و چون مادرمه نمیتونم باهاش دعوا کنم ولی دلم خیلی خیلی پره جوری که مجبور میشم چند هفته یبار ازش دور شم برم خوابگاه یا مسافرت که حداقل دلم براش تنگ شه کاراشو یادم بره چیکار باید بکنم؟ توروخدا جواب بدین

سلام و رحمت الهی بر شما نورچشمی عزیز. 1ـ دخترم، اگر پدر عزیز شما را به ناحق کشته بودند، احتمالا حال و روز بدتر از مادرتان را پیدا می‌کردید. لطفا درک کنید که به خاطر خیانت منافقین و با چراغ سبز مسئولین ناأهل، ولی خدا و نایب امام زمان و ایرانی‌ترین و جامعترین رهبر طول تاریخ ایران که همه إقتدار و أمنیتمان از اوست را به شهادت رسانده‌اند و همه آزادگان عاقل با غیرت باید برای این فاجعه بسیار بزرگ، دائما خون گریه کنند .... اما افسوس که دنیاطلبان عظمت این خیانت و جنایت را درک نمی‌کنند و کودکانه و ابلهانه و أحمقانه صبحت از سازش و گندم و ذرت می‌کنند ... 2ـ دخترم؛ قطعا مخالفت و اعتراض با رفتار إفراطی مادرتان، باعث إصلاح ایشان نمی‌شود زیرا عوامل رفتار افراطی ایشان مربوط به قبل از حوادث تلخ این ایام است. 3ـ لطفا به جای مخالفت و إعتراض به ایشان، اولا: رفتار و اخلاق خودتان را بررسی کنید شاید اهالی خانواده شما خصوصیات افراد عاقل مؤمن را ندارند و مادر از این بابت مکدر است، ثانیا: نکات مثبت و زحمات بسیار فراوانی که ایشان برای بزرگ شدن شما متحمل شده را قدردانی و به وجود ایشان افتخار کنید و به احساس ایشان احترام بگذارید و پدر محترمتان را هم به حضور در تجمعات شبانه در خونخواهی رهبر شهیدمان و در إعتراض به ماهها تعطیلی غیر قانونی مجلس و سازشکاری با دشمن و سوء مدیریت مسائل اقتصادی ترغیب کنید و خودتان نیز با ایشان همراه شوید و هنر هدایت نامحسوس را که در فردای ازدواج بسیار به آن نیازمند خواهید بود، با مادرتان تمرین کنید. 4ـ فرار شما از خانواده مانند همان شهادت‌طلبی است که متأسفانه برخی از مذهبی‌ها برای فرار از انجام تعهداتشان آرزو می‌کنند. لطفا عاقلانه بمانید و از هر گونه غر زدن و ایرادگیری بپرهیزید و مؤمنانه تکالیفتان را انجام دهید و خودشناسی و خداباوری خود را تقویت کنید و هنرمندانه به فضای خانواده آرامش و نشاط بدهید و خود را برای ازدواج اسلامی و جهاد همسرداری از هر نظر آماده سازید.