سلام حاج آقا. تسلیت و تبریک شهادت آقا. خانمی هستم ۷۰ ساله و همسرم ۸۰ ساله. ببخشی،هر وقت جنگی و سر وصدایی بشه همسرم میگه بریم شهرستان. خود شهرستان هم اجازه الله اکبر گفتن نمیده. و فقط،نیگه بلید تو خونه بمونیم. استاد درد از دست دادن آقا از یه طرف و درد بیطرفی هم ازیک طرف. فقط دنبال کنند اخبار هستیم و نماز،و ردزه و قرآن.جمع مردم را که می بینم کلی غصه و اشک نی ریزم که کجای،کارم اشکال داره. این اطاعت از،همسر تا کجا؟ نکنه امام زمان ظهور پیدا کنه و باز،لبیک نگیم و تو خونه هامون قایم بشیم.اون موقع هم باید تابع همسرمون بشیم؟

سلام و رحمت الهی بر شما. بانوی محترم، کشاورزی که بذری نکاشته نباید توقع محصول داشته باشد. احتمالا همه انرژی خود را صرف فرزندان و عبادتهای تنهائی کرده و ظاهرا آنطور که باید به جهادهمسرداری نپرداخته‌اید. لطفا با ایشان همراه و هماهنگ باشید و بپذیرید که تا با دلبری کلامی و رفتاری خود ایشان را مجذوب خود نکنید نمی‌توانید توقع هم سری داشته باشید.