با عرض سلام و قبولی طاعات شما بنده خانمی ۲۳ ساله هستم حدود یک سال است که ازدواج کرده و به تازگی درسم در مقطع کارشناسی تمام شده است. الحمدلله در زندگی مشترک هیچ مشکلی نداریم و همسرم از من راضی است و آرامش و زوجیت برقرار است. من از کودکی بسیار درس خوان و مشتاق علم بودم و در یکی از بهترین دانشگاههای کشور تحصیل کردم ایدههای علمی و راهاندازی کسب و کارهای دانش بنیان در ذهن دارم و میدانم که به حول قوه الهی توانایی اجرای آنها را دارم اما فعالیت علمی خود را بعد از ازدواج تعطیل کردم چون نگرانم حضور در عرصه علمی و شغلی به وظیفه خانه داری و همسرداری من لطمه بزند از طرفی داشتن این استعداد و عمری که این سالها برای کسب این تخصص صرف کردم و بیت المالی که در دانشگاه دولتی برایم هزینه شده مدام مرا نگران میکند که نکند با راحت طلبی و خودخواهی از انجام وظیفه خود در قبال کشورم کوتاهی کنم و کاری که از دستم برای آبادانی کشور اسلامی ام بر میآید دریغ کنم.. همسرم هم موافق فعالیت علمی بنده ( در حوزه بیوتکنولوژی) هستن و همراهی میکنند و نظر رهبری درباره فعالیت اجتماعی و علمی بانوان مثبت است اما بالاخره فعالیت بیرون از خانه ممکن است وظیفه همسرداری و مادری مرا تحت تأثیر قرار دهد. نمیخواهم خود را در جریانی قرار دهم که از خیر بودن آن مطمئن نیستم.. چون در روایات هم حضور زن در خانه افضل از اجتماع است و اگر برایم حجت شود که مسئولیتی در برابر فعالیت علمی و اقتصادی کشور ندارم، برنامه های بسیاری برای خودسازی خودم در خانه میتوانم داشته باشم. ان شاء الله با هدایت الهی این مسئله از زبان شما برایم روشن شود. با تشکر
سلام و رحمت الهی بر شما بر شما بانوی مؤمن و متأهل و فرهیخته. اگر بتوانید محیط سالمی را بیابید که لازمه آن مصاحبت دائمی با نامحرمان نباشد و جوانی و شادابی شما برای خودتان و دیگران خسارت ذهنی به بار نیاورد و شما را خسته و برای دراز مدت متعهد نکند، خصوصا تا زمانی که هنوز فرزنددار نشدهاید، با رضایت همسر محترمتان ایرادی ندارد.
