سلام علیکم استاد بزرگوار بنده با اون آقایی که ازم ۱۲ سال بزرگتر بودن و۵۹ سالشون بود و اهل نماز نبودن صحبت کردم ایشان متوجه شدم اهل بیت و قرآن را هم قبول ندارند و تلفنی و حضوری دائم خواستند بحث را به مسأله اینکه قرآن اصلی این نیست و امام حسین ع یه ادم معمولیه بکشانند و من ازشان درخواست کردم که تو این حیطه با من حرف نزنند و از اهلش بپرستند که گفتن اونا هم نتونستن جوابگو باشند در ضمن من گفتم قرار همسر شما باشم نه معلم و گفتن زندگی مسائل خودش را داره که لازم نیست اینا را باهم بگیم و بحث کنیم و ایشان .قتی گفتم ایا اجازه کربلا رفتن را هم بهم نمیدید گفتن،خیر حالا با این تفاسیر اگه این اقا به قول خودش قول مردانه بده و نماز خوان بشه ایا کافیه و بنده درست هست باهاشون ازدواج کنم؟ نکنه کلی موارد ریز و درشت مانع زندگی کردن بشه. و در ضمن از اینکه سنشون اینقدر از بنده بزرگتره،ترس دارم،همش فکر میکنم بعد یه مدت کوتاه زندگی بیماری و مرگ همسرم به سراغم میاد و حالم بهم بریزه و دوباره زندگی به ناراحتی و تنهایی منجر میشه. میشه پدرانه این دختر خانمتون که۴۶ سالشه و پدر جسمی اش را هم از دست داده کمک بفرمایید و به نکات مختلفه که عرض کردم پاسخ دهید مثل همیشه ممنونتونم و شرمنده الهی حضرت حجت دستگیرتان باشند.
علیکم السلام. منظور از نماز خوان بودن اینست که بر اساس بدیهیات عقلی، مخلوقیت خود و خالقیت خدا و حقانیت قرآن را به عنوان آئینامه زندگی و حسابرسی دقیق آخرت را باور داشته باشد. به او بگوئید منظور از نمازخوان بودن متعهد بودن در قبال خداوند است زیرا فردی که عاقلانه به خالق خود تعهدی ندارد قول او هیچ تضمینی ندارد. به او بگوئید اگر قول مردانه خود را زیر پا گذاشتید چه راهی پیش روی من است؟ دخترم؛ ظاهرا به او سادگی شما طمع کرده است. لذا باید از نظر افراد خانواده خود استفاده کنید. از او بپرسید: آیا در لحظه عقد حاضرید همه مهریه مرا بدهید؟ آیا فردای ازدواج من چه آزادیهائی برای انجام نماز و روزه و عباداتم، برای حجابم، برای حج واجبم ... خواهم داشت؟
