سلام خدمت استاد بزرگوار . من دو برادر شوهر و یک خواهر شوهر دارم . برادر شوهرم سال ۸۶ ازدواج کرد اما از همان ابتدا به دلایل مختلف که یکیش تفاوت فرهنگی بود خیلی مشکل داشتند دو سه سال هم جدا از هم بودن و دنبال طلاق و دعوا داشتن ولی نمی دونم چه طور مجدد با هم آشتی کردند و بچه دار شدند . دخترشون الان ۶ ماهه هست. ولی باز هم با هم دعوا دارن . هر دو از نطر نماز و روزه و حجاب و ولایت خوب هستند اما به نظر من که از بیرون درجریان دعواها و مشکلاتشان قرار می گیرم می بینم هر دو مقصر هستند . آقا خیلی به خانواده خودش اهمیت می ده و به خاطر سابقه مشکلات قبلی محبت نمی کنه . خانم هم به خاطر مشکلات و خاطرات قبلی دلش قرار نداره و الان که بچه دار شده دوست داره همش پیش مادرش باشه و از اون کمک بگیره . من چند سال پیش با هر دو صحبت کردم اما حرفم رو قبول نکردند و برای زندگی خودم هم مشکل پیش می اومد . گاهی به همسرم نکاتی رو می گفتم که برادرش رو راهنمایی کنه . گاهی اثر داشت گاهی هم خانواده همسرم فکر می کردند من رازشون رو به عروس می گم ... بعد از اون دیگه دخالتی نکردم و سعی کردم سکوت کنم. اما الان که مجدد جلوی همه دعوا شد و به عروس خیلی توهین شد . جاری ام می خواست باز با من حرف بزنه اما من فقط احوالپرسی کردم و نزاشتم مطرح کنه . الان ناراحت هستم و نمی دونم کار درستی گردم یا نه نمی دونم باید حرفی بزنم راهنمایی کنم یا بیشتر گناه و غیبت خواهد بود. همسر من هم فرد مومنی هست اما یه وقت ها حس می کنم به ناحق از برادرش دفاع می کنه و وقتی من بهش می گم فلان کار برادرت اشتباه بود عصبانی میشه یا می گه تو از همه چیز خبر نداری . من دوست ندارم همسرم به ناحق حرفی بزنه یا دل کسی رو بشکنه ولی نمی دونم چیکار کنم واقعا و از نظر شرعی باید بی تفاوت باشم یا حرفی بزنم راهنمایی کنم یا وقتی دو طرف پیش من از طرف مقابل حرفی می زنن دفاع کنم یا سکوت کنم ؟ قبل از اینکه مجدد بیان سر زندگی مشاوره هم رفتن . ( من در برخی مسائل به آقا و در برخی به خانم حق می دم . ضمن اینکه علت اینکه من و همسرم تقریبا در جریان مشکلات هستیم این هست که آقا تمام مسائل زندگیش رو برای مادرش تعریف می کنه و به گوش ما هم می رسه.) استاد لطفا من رو راهنمایی بفرمایید که وظیفه ی من چیست ؟
علیکم السلام. لطفا اگر مؤمنید بدانید که کمترین مجوزی برای شنیدن و اطلاع پیدا کردن و دلسوزی کردن نسبت به آنها ندارید و از این همه ریزش آدمهای ظاهرا خوش سابقه بترسید و همه انرژی خود را فقط برای خودسازی و جهادهمسرداری خود به کار بگیرید و بلکه باید به خاطر دخالتهای قبلی و کدورتهای احتمالی که ممکن است در دل دیگران پدید آورده باشید بسیار استغفار و توبه کنید. لطفا اگر به آخرت خود أهمیت میدهید و اگر کلام قرآن را در کوتاهی عمر انسان در دنیا باور دارید خود را هرگز در معرض مشاوره دیگران قرار ندهید. لطفا عاقلانه بفهمید و مؤمنانه بپذیرید که شهوتِ حل مسائل دیگران نه تنها هیچ ارزشی در پیشگاه الهی ندارد بلکه به خاطر جلوگیری از تلاش و تفکر و تعقل و رشد آنها، مجازات هم دارد.
سلام استاد ممنونم . در قبال همسرم چی؟ می تونم مانع دخالت های ایشون بشم یا اصلا کاری نداشته باشم ؟ و اینکه در کل نسبت به رفتارهایشان سکوت کنم؟
و سوال دیگه اینکه مثلا وقتی جاری یا مادرشوهرم پیش من حرفی می زنند توقع دارن که جوابی بشنوند و یا مثلا بهشون حق بدم و اگر این همراهی رو نداشته باشم ناراحت میشن . بوده که من چیزی نگفتم و جاری گفته چرا از من دفاع نکردی ! در این مواقع چه طور باید رفتار کنم ؟
علیکم السلام. لطفا هر روز از خودتان بپرسید: من برای چه منظوری ازدواج کردهام؟ تا بتوانید به خودتان هشدار بدهید که من قرار نیست برای شوهرم، معلم دینی، استاد اخلاق، تحلیلگر مسائل سیاسی، مرجع تقلید، استاد فلسفه، بازجو، بازپرس، زندانبان، گشت إرشاد، مادر، خواهر .... باشم. پس از هر گونه دخالت مستقیم در امور دیگران (و همسر و فرزندان) بگریزید. البته باید نکات مثبت دیگران را هنرمندان تشویق کنید و با طرح پرسشهای زیبا و با هنر هدایت نامحسوس زمینه تفکر، تعقل، تأمل و تدبر و تقویت عقلانیت، إراده و ایمان آنها را فراهم آورید.
