باسلام خدمت استاد بزرگوار. بنده حدود یک ماه هست دقیقا بعداز ترور حضرت آقا.از تهران خارج شدیم و رفتیم شهرستان.نزد مادرشوهر و مادرم..که با سه فرزند بزرگ نوجوان خیلی سازش با این عزیزان ..در این سن بالا سخت بود..یه جورایی پدرم در اومد کنارشون..هر چی به همسرم اصرار کردم که برگردیم تهران و ما هم در این ایام جنگ حضور داشته باشیم و بس هست دوری از خانه ..ایشان تا این لحظه قبول نکردن..دخترم به شدت مذهبی و ناراحت از این کار پدرش..که چرا باید بترسیم و ترک خونه زندگی کنیم اونم با این همه سختی..ولی ایشان میگن به نفع کشور هست که از زیر آوارها کمتر جنازه بیرون بیاد واز این حرفها...بنده شدیدا از این کار همسرم دلگیرم با اینکه کوچکترین بی‌احترامی بهشون نکردیم..ولی از ایشان یک چهره فرد ترسو تو ذهنمون نقش بسته..حتی عذرخواهی هم ازمون نمیکنن که اینگونه اسیر کردن ما رو..بی نهایت هم‌تلاش کردن که کمبودی نداشته باشیم..بنده این حجم از بدبینی به ایشان را چگونه در ذهن خودم و فرزندانم نداشته باشم..بهشون گفتم با احترام..که شما برای ما و بچه ها تصمیم نگیرید.ما دوست داریم در این شرایط جنگی در صحنه حضور داشته باشیم ولی مطلقا قبول نمیکنن..ذهنم بسیار نسبت به ایشان آشفته شده و همه در دلم انباشته شده..چه کنم؟

سلام و رحمت الهی بر شما. لطفا محبت همسرتان نسبت به خود را تصدیق کنید و از این همه إعتراض و إصرار و بدبینی و از این عبارت زشت و غیرمؤمنانه: ما را اسیر خود کرده‌ای، فورا إستغفار و توبه و از همسر محترمتان بسیار عذرخواهی کنید و بکوشید طبق تعهد قانونی و شرعی که در آغاز ازدواج به ایشان داده‌اید در همه امور با ایشان هماهنگ باشید و از این همه تلاش ایشان برای آسایش شما فراوان تشکر و فرزندان را هم به اطاعت از ولی خود سفارش کنید. شما می‌توانید در اجتماعات مردمی همان شهری که هستید شرکت کنید. لطفا بدون یک کلمه اعتراضی، بکوشید فقط با دلبری و همسرداری جذابِ خود با همسرتان در هر زمینه‌ای به تفاهم و همدلی برسید و از تحمیل نظر خود به ایشان بپرهیزید. لطفا از اینکه با غر زدن‌های خود و همنوائی با إعتراض فرزندان نسبت به پدرشان، ذهن فرزندان را هم نسبت به ولی أمرشان منفی کرده‌اید جداگانه باید استغفار و توبه و این گناه بزرگ را با إعتراف به اشتباه بودن إعتراضتان، جبران کنید. بکوشید این بودن با سنین مختلف را با سرگرمی‌های دسته جمعی، طرح چیستان، کارهای هنری، قرآنی، نماز جماعت خانوادگی، مسجد رفتن و ابتکاراتِ دیگر، هنرمندانه و مؤمنانه مدیریت کنید و نگذارید شیطان لعین ضعف مدیریت شما و یا حساسیت نسبت به رفتار بزرگترها را پشت بهانه شرکت در اجتماعات تهران پنهان کند.