سلام و رحمت استاد بزرگوار صمیمانه از پرسش های شما سپاسگزارم بازهم در خصوص جوابی که داده بودید سوالاتی برایم پیش آمد: ۱- من که می خواهم هرچه سریع تر علم درونی خود را بالفعل کنم و به جواب سوال هایم برسم آیا با اختیار خود میتوانم کمکی به این روند کرده باشم؟ یا باید صبر کنم که هر مشکل یا سختی خود به وجود آید و مرا در این زمینه رشد دهد ؟ ۲- و آیا خود میتوانم واسطه یا وسیله ای را برای جلو رفتن هرچه بیشتر و بهتر این مسیر داشته باشم یا نه؟ ۳- و اگر در این زمینه ( رشد و بالفعل شدن علم درونی که باعث میشود به جواب سوال هایم برسم ) بخواهید مصداق های عملی در زندگی نوجوانی که سوال هایش تمام زندگی اش را تحت الشعاع قرار داده اند بگویید چه توصیه ای دارید ؟ ۴- و به نظر شما آیا در این روند که هنوز علمم شکوفا نشده سوال هایم را با بقیه مطرح کنم یا نه ؟ ۵- و این که وقتی علم درونی ما گذاشته شده پس چرا اصلا نیاز است که آن را طلب کنیم ؟ ۶- و فرق طلب و کسب چیست ؟
با سلام و احترام به شما نورچشمی بسیار عزیز و مشتاق حقیقت. 1ـ انسان برای اینکه هر چه بیشتر و زودتر علم بالقوه خود را به فعلیت درآورد باید با زیاد دیدن آیات آفاقی و أنفسی ، زیاد شنیدن سخنرانیهای مفید ، زیاد خواندن کتابهای معتر به مطالعـــــــه بپردازد (نه اینکه آنها را مصرف کند بلکه به بهانه آنها) مثل خورشید، خودش طلوع کند و خودش را به تجلّی درآورد. افراد خیلی زیادی بیشتر عمرشان را در حوزه و دانشگاه و کتابخانه میگذرانند اما افراد معدودی مثل حضرت امام کبیرمان و مثل امام و مثل امام رشیدمان و مثل طهرانیمقدمها و مثل شهید شهریاریها میتوانند با همه وجود بدرخشند و تولید محتوا کنند و کشور و جهان را از تاریکی برهانند و به روشنائی برسانند. لذا قرآن به هر مسلمانی فرمان میدهد که تا از کاری فارغ شدی خودت را به کار دیگری بگمار: فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ (إنشراح/7) و به افراد تشنه و مشتاق میفرماید: چرا گردنهپیمائی نمیکنید؟ فَلاَ اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ؟ (بلد/11) 2ـ بله، فقط خود شما میتوانید در مسیر رسیدن به قلههای تکامل و تعالی و تقرب حرکت و إقدام کنید. لذا قرآن میفرماید: انسان به هیچ مقصد خوب یا بدی نمیرسد مگر با تلاش (عاقلانه یا خودخواهانه) خودش: وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى (39) وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى (نجم/40) 3ـ دخترم؛ شما زیباترین مخلوق هستی پس باید عاقلانه و اسلامی ازدواج کنی تا شرط تقرب و تشرف به لقاء خالق خود را پیدا کنی و پاسخ همه پرسشهای خود را نزد خالقت بیابی. زیرا آنکه خدا دارد چیزی کم ندارد و آنکه خدا ندارد هیچ چیز ندارد. بهترین کار برای شما اینست که هر روز یک صفحه یا نصف صفحه از کلام الله را روخوانی کنی و در ترجمه آیاتش دقت کنی و تا پایان آن روز درباره نقش آن آیات در زندگی خود بیاندیشی و هر هفته برای فهم دقیق همه ابعاد فقط یک واژه قرآنی (یا یک واژه از کتابهای درسی خود) تلاش کنی و برای این کار دفتر مخصوصی داشته باشی و درباره هر کلمه هر نکتهای را که از هر طریق دریافت میکنی در دو صفحه روبروی هم بنویسی. مثلا: جستجو کن و ببین « شارع، شرع، شریعه، شریعت، شروع » یا: « بلغ، بلوغ، بالغ، تبلیغ، إبلاغ » هر کدام یعنی چه و چه ارتباطی با هم دارند. 4ـ حضرت رسول أکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: إفاضه علمی صورت نمیگیرید مگر به کثرت السؤال. پس عاقلانهترین و زیباترین رفتار برای انسان سالم اینست که از همه اطرافیانش (والدین، برادر، خواهر، همسر، فرزند، بستگان، دوستان، معلمین، اینترنت و از خودش و از خالقش دائما) سؤالهای مفید داشته باشد و دائما بگوید: اللهم إنی أسئلکَ. 5ـ همانطور که باید زمین را بسیار زیاد بکاوند و: آب، نفت، گاز، طلا، .... را از زمین طلب کنند، انسان هم که جام جهاننما و بزرگتر از همه جهان است باید دائما خودش را بکاود تا زوایای پنهان و ظرفیتها و لیاقتها و قابلیتهای بیکرانه او شکوفا شوند و بهشتی یا جهنمی بودن او معلوم شود. 6ـ طلب مانند تلاش ریشه و برگ گیاهان در جذب انرژی برای خودشکوفائی بیشتر است. اما کسب مانند چیزهائی است که به درخت کریسمس میآویزند که هیچ تأثیری هم در رشد و طراوت آن درخت ندارد. طلب تلاشی عاقلانه برای درک است اما کسب تلاشی همراه با انواع تقلب برای رسیدن به مدرکی پوچ و بیارزش است. دختر خانم آیندهسازی که چشم و چراغ این کشور با شکوه هستی؛ لطفا یک دفتر مخصوص برای پرسشهای درسی، علمی، معرفتی، قرآنی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی و غیره داشته باش اما با من یا با هر فردی فقط یک پرسش را مطرح کن و تا آن پرسش از هر نظر برایت روشن و قبول نشده پرسش دیگری را مطرح نکن تا از رشد خود لذت ببری.