وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن نُّؤْمِنَ بِهَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ وَلَا بِٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّٰلِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ ٱلْقَوْلَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ لَوْلَآ أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ

و کسانی که کافر شدند، گفتند: «ما هرگز نه به این قرآن، و نه به آن [کتاب‌هایی] که پیش از آن بوده است، ایمان نخواهیم آورد.» [و تعجب می‌کنی] اگر ببینی وقتی که ستمگران [مشرک] در پیشگاه پروردگارشان بازداشت شده‌اند، در حالی که با یکدیگر جدال و گفتگو می‌کنند [و گناه خود را به گردن یکدیگر می‌اندازند]، کسانی که ضعیف [و زیردست] نگاه داشته شده‌اند، به مستکبران می‌گویند: «اگر شما نبودید، حتماً ما مؤمن بودیم.»