یک دقیقه با وحی شماره 36
« هر جمعه، یک دقیقه با وحی: » (شماره: 36)
انسان با « حرفِ مردم » اسیر می‌شود و به هیچ « عزّتی » دست پیدا نمی‌کند.
« حرفِ مردم » از مشکلاتِ « إجتناب‌ناپذیر » در « زندگی اجتماعیِ انسان » است.
« مردم » با « أهداف مختلف » دائماً دربارة « گفتار و رفتار و مواضعِ » ما « اظهار نظر » می‌کنند و ما را با « فشارِ روانی » خود به « اسارت » خود در می‌آورند و به « ریاکاری » می‌کشانند.
متأسفانه « اکثرِ » افراد با « توهّم حفظ وجهة خانوادگی یا اجتماعیِ » و کسبِ « عزّتِ » برای خود بر « خلاف تشخیص عقلانیِ خود » و حتّی بر « خلافِ تعالیم الهی » و « خلافِ أحکام شرعی »،
« تحت تأثیرِ حرفِ مردم » قرار می‌گیرند و از « وظائفِ فردی » و « تکالیفِ شرعی » خود نه تنها « صرفنظر » می‌کنند بلکه حتی « گفتار و رفتارِ غیر مجاز » را مرتکب می‌شوند.
این « پدیده » آنقدر « شایع » و « خطرناک » است که « خداوند » در « قرآن » چند بار آن را به « رسول أکرم» صلی الله علیه و آله و به هر مسلمانی، « هشدار » می‌دهد و آن را « ممنوع » می‌کند:
فَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُـهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ (یس/76)
« خداوند » تاکید می‌کند که « دهن‌بین بودن » هرگز انسان را به « عزّت » نمی‌رساند:
وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُـهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَميعاً هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ (یونس/65)
« خداوند » در « اقدام اول » به « مقاومت » در برابر « جنگ نرم بدخواهان » دستور می‌دهد:
اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ ... (ص/17)
و در « اقدام دوم » علاوه بر « مقاومت » به « تسبیحِ صبح و عصر با حمد » دستور می‌دهد:
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ (ق/39)(طه/130)
اما خداوند در « اقدام سوم » هر « مسلمانی » را علاوه بر « صبر و مقاومت » به « اجتناب کردن » از « عوامل جنگ روانی » و « انواع رسانه‌هایِ » آنها نیز دستور می‌دهد:
وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اهْجُـــرْهُمْ هَجْــراً جَميلاً (مزمل/10)
از منظر خداوند « قومِ بهتر و برتر و محبوبِ خدا » که « وارث زمین » می‌شوند « 6 ویژگی » دارند:
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا؛ مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ: 1ـ يُحِبُّهُمْ 2ـ وَ يُحِبُّونَهُ 3ـ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ 4ـ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرينَ 5ـ يُجاهِدُونَ في سَبيلِ اللَّهِ 6ـ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَـةَ لائِـمٍ ... (مائده/54)
اى أهل ايمان اگر از دينتان برگردید به زودى خدا مردمى را مىآورد كه: 1ـ آنها را دوست دارد، 2ـ آنها عاشق اویند، 3ـ با مؤمنان فروتن، 4ـ بر كافران سختگیرند، 5ـ برای حاکمیت ارزشهای الهی در جهان جهاد مىكنند، 6ـ و از حرف و سرزنش هيچ ملامتگری نمىهراسند ...
