سلام خدمت استاد بزرگوارم آقای دکتر غفرانی چند روز پیش همسرم که بسیار مرد مهربان و معقول و متینی هست دعوای شدید بر سر انجام دادن تکالیف با دختر نوجوانمون کردن طوری که صداشون ساختمان رو برداشته بود من معمولا کاری به اظهار اقتدار ایشون ندارم ولی فقط یادآوری کردم که آبرویمان میرود و آرامتر باشد که باز هم عصبانی شدن.تا حالا چند بار اینکار انجام شده من میگویم چون ما دو دختر بزرگ داریم خیلی زشت است صدای داد و فریاد پدر بیرون برود مردم چه فکری میکنند.از آن روز محبتم به شوهرم کم شده و دلم از ایشون شکسته.اخساس میکنم حرمت من و دخترانم رعایت نشده.نمیتوانم محبت کنم به همسرم..نمیدانم این حس رو به ایشون بگم؟ یا سرپوش بذارم که از درون اذیت میشم. ایشون هم متوجه هستن من دلخورم ولی صحبتی نمیکنن درایت مورد.لطفا بفرمایید بهترین کار برای من چیست..این رو هم بگم روابط بسیار عالی با هم داریم و شاید سالی یکبار از هم دلخور بشیم.بیست و چند ساله از ازدواجمون میگذرد..ممنونم استاد عزیز که وقت شریفتان برای ما می‌گذارید.

سلام و رحمت الهی بر شما. 1ـ اینکه روابط بسیار عالی دارید یعنی چه؟ اگر دو برادر، دو خواهر و برادر، دو همسایه، دو دانشجوی هم اتاقی، دو همکار و یا 2 نفر دیگر با هم روابط عالی داشته باشند آیا شبیه جهادهمسرداری است؟ 2ـ آیا آبروی شما نزد همسایه‌ها مهمتر است یا آبروی شما نزد خالقی که قرار است در دادگاه قیامت مثقال ذره را محاسبه کند؟ 3ـ وقتی شخصی به هر دلیل موجه یا غیر موجه؟؟؟ آتش گرفته آیا باید إطفاء حریق کرد یا برایش سخنرانی و او را موعظه کرد؟ و به او یادآوری کرد که چون همسایه‌ها شعله‌های تو را می‌بینند پس لطفا به خاطر آبروی ما خاموش شو!!!!؟؟؟ 4ـ بانوی محترم در فرصت مناسبی از خودتان بپرسید من چرا باید حامی و مدافع فرزندان شوهرم باشم؟ در حالی که با عقد ازدواج متعهد شده‌ام که فقط حامی شوهرم باشم؟ 5ـ بانوی محترم از دو حالت خارج نیست یا همسر محترم شما بی دلیل در لحظاتی آتش می‌گیرد و یا با دلیل. در حالت اول باید با ترفندهای زنانه و هنر هدایت نامحسوس خود و تشویق خصوصیات مثبت ایشان، عقلانیت، اراده، ایمان و تعهد و قدرت کظم غیظ و مدیریت احساسات را در ایشان افزایش دهید، و در حالت دوم زمینه به جوش آمدن و آتش گرفتن را از بین ببرید و چنان خانواده را با إنضباط خود منضبط کنید که هیچ إصطکاک نامعقولی رخ ندهد. 6ـ در هر حال نصیحت، موعظه، دلسوزی، خیرخواهی‌ کلامی، انتقاد، عیبجوئی ... نه تنها هیچ تأثیر مثبتی ندارد بلکه حساسیت‌ها و دفعات پرخاشگری را افزایش هم می‌دهد. هنر زن بودن یعنی هنر استفاده درست و به موقع از زبان