سلام و عرض ادب،یک خواهر و دو برادریم ۱۴ سال است باقهرهای سنگین و مکرر زن داداشم به بهانه های مختلف خانواده و حتی قبل ها همسرم بهم بدبین شدند ایشون عروس از استان دیگه اند وما اهل یک شهر کوچک ،از ابتدا برادرم تاکیید داشتند من از شهر دور زن گرفتم کسی حق ندارد او رو ناراحت کند ،همیشه حتی وقتی حق باهام بود عذرخواهی میکردم تا کدورتی نباشه، زن داداش درقهرهاش ، از مادرم میخواستند که من در جمع خانواده نباشم و مادر هماهنگی میکردند و گاهی مستقیم میگفتند که زن داداش گفته تو نباشی و من خانه میماندم یک سال تا پای خودکشی...و این قهرها بارها در این سالها تکرار شد تا اینکه جنگ رمضان شد شوهر و برادرم هر دو نظامی اندو رفتندماموریت اتفاقی من و زن داداش به همراه بچه هامون به خاطر کار همسرها خونه مامانم اومدیم زن داداش از اینکه من اونجام ناراحت بود مادرم بهم گفتند اونها سختشونه و شما نیایین شرایط روحی خوبی نداشتیم و بحثی صورت گرفت و آمدیم خانه زن داداش طوری قضیه رو برای داداش تعریف کرد که به دایی ها و.. گفت و از این دعوا فامیل هم خبردار شدند و در ایام عید کل نگاه ها نسبت به من سنگین شدهمسرم متوجه شدکه من در این قهرها مقصر نیستم ، بارها با داداشم صحبت کرد که در جمع من و زن داداش باهم آشتی هر چند سوری کنیم ولی زن داداش قبول نمیکرد و از اونجا میرفتن حلالیت طلبیدم ،دعوت کردیم نیومدن ،همسرم از دست اونها خیلی ناراحته بخصوص مادرم ،مثل قبل اجازه رفت و آمد نمیدند گفتند اگر یک بار دیگه زنگ بزنم برای عذرخواهی طلاقم میدهد ، زن داداشم به همه گفته من براش تموم شدم و منو گذاشته کنار هرچقدر تلاش میکنم اون نشاط قبلی رو ندارم از اینکه در تصور بقیه بد بشم اذیتم چون کم میریم خونه مامان انگار مقصر ماییم ، سعی میکنم از شرایط راضی باشم و نشاط داشته باشم ولی ... اینقدر سخت بهم میگذره که فقط از خدا شهادت میخوام ،ممنون میشم راهنماییم کنید
علیکم السلام. قطعا این رفتار همسر برادرتان بیدلیل نیست. احتمالا شما خیلی مراقبت سخنان و رفتارهای خود نیستید و به حساسیتهای ایشان کم توجهید و حرمت او را به درستی رعایت نکردهاید. لطفا وجود زن برادرتان را غنیمت شمارید و با همسر محترمتان اختلافات را ریشهیابی کنید و ایرادهای احتمالی خود را کشف و عاقلانه و مؤمنانه آنها را برطرف کنید و از دفاع از خود و از إثبات بیگناهی خود از تلاش برای إثبات قصور و تقصیر ایشان یا دیگران و از هر گونه گفتار و رفتار و عذرخواهیهای تصنعی بپرهیزید. لطفا بکوشید هر روز به هر مقدار ممکن با کلام الله انس داشته باشید و به ترجمه کلمات و آیات آن بیاندیشید و بکوشید خود را مورد توجه خالقتان قرار دهید و خود را از توجه مخلوق بینیاز کنید و هر بار که در مقابل آینه قرار میگیرید به خداوند بفرمائید: اللهم کما حسّنت خَلقی، حسِن خُلقی. (خدایا؛ همانطور که مرا زیبا آفریدی اخلاقم را هم زیبا کن.)