سلام و وقت بخیر خدمت شما جناب دکتر بنده و پدرم قبل از عقد شروطی را برای همسرم و خانواده همسرم قرار دادیم که درصورت رعایت کردن آن ها عقد صورت بگیرد ایشان قبول کردند اما بعد از عقد اخلاقشان عوض شد و نسبت به تعهداتشون پایبند نبودند و طبیعتا به مرور به اختلافات عجیب غریبی کشانده شد بابت رعایت نکردن همان شروط بنده سختی های زیادی رو کشیدم و در حال حاضر هم میکشم درصورتی که ازشون میخوام به شروط پایبند باشند و زندگی رو آغاز کنیم با تحقیر و ناسزا با بنده و باقی آشنایان صحبت میکنند برای حل مشکل فیمابین بنده از ایشون تقاضای جلسه خانوادگی کردم بنا به گفته ی قرآن حکم من اهلهی و حکم من اهلها از اون روز درخواست بنده ، نزدیک ۲ ماه و نیم میشه که بنده ایشون رو ندیدم و راضی به برگزاری این جلسه نمیشوند هیچ یک از اعضای خانواده ی این آقا جواب درست حسابی به من و خانوادم نمیدهند حتی پدر و مادرشون و این خواسته خود همسرم بوده که کسی دخالت نکند و متاسفانه کسی واسطه نمیشود که اختلافات حل بشه بنده حتی درخواست صحبت با مشاور بی طرف و یک عالم عاقل مذهبی بابت حل این موضوع و توجیه شدن ایشون رو داشتم بازم راضی نمیشوند و حضور پیدا نمیکنند حرفشون این هست که بیا سرخونه زندگیت و از نظرشون با وجود این اختلافات بنده باید خودم چمدان و وسایل زندگی ام را بردارم و ببرم به منزلی که ایشون تدارک ديدند حتی نمیخوان بیان دنبال من! ایشون شأن بنده و خانواده ام را زیر سوال بردن و من واقعا نمیدونم باید چیکار کنم!! از بلاتکلیفی پیشنهاد دادم حالا که به تعهداتشون عمل نمیکنند و مسائل رو نمیخوان حل کنند ، برای جدایی بر اساس قرآن عمل کنند ایشون برای جدایی هم شروط گذاشتند و حاضر به پرداخت مهریه نیست و اموالش را به نام مادرشون کردن متاسفانه به هیچ صراطی مستقیم نیستند و فقط حرف خودشون باید پیش بره به نظرتون من باید با جدال و دادگاه پیش برم یا از حق خودم کوتاه بیام و تمومش کنم یا با وجود همه مشکلات با تحقیری که ایشون برای من درنظر دارند وارد زندگی با ایشون بشم؟
سلام و رحمت الهی بر شما. هزاران بار متأسفم از اینکه جوانان و والدین از این همه گرفتاریهای دوران عقد عبرت نمیگیرند و این همه انرژی خود را با یک کار غیر عقلانی تلف میکنند. طبق آیه 236 سوره بقره اگر با هم رابطه زناشوئی نداشتبد مهریه به شما تعلق نمیگیرد و میتوانید از هم جدا شوید. البته به نظر میرسد بیشتر مشکلات پیش آمده به خاطر آماده نبودن شما پدید آمده است و این مظلومنمائی شما به معنی محق بودن شما نیست. لطفا از نظر پدرتان پیروی کنید.
