باسلام وادب و قبولی طاعات و عبادات و عرض تشکروقددرانی از استاد بزرگواربابت راهنمایی‌هاوروشنگری (اجرکم عندالله) استادعزیز بنده خانمی ۴۸ ساله هستم با مدرک دیپلم ، فرزندانم به یاری خدا ازدواج کرده اند ،من وهمسرم تنها درمنزل هستیم به توفیق خدا چند سالی هست که مختصر پیگیر تدبر و تفسیر قرآن هستم مشتاق مطالعه هستم یعنی متوجه شده ام که چقدر درهمه موضوعات دینی و قرآن ضعیف هستم و جهالت در عملکرد بسیار دارم سوال بنده این هست در این روزها که تجمع و راهپیمایی هرشب درمحله برگزار میشه کدوم رو انتخاب کنم ؟در کنار همسر بمانم چون همسرم شرکت نمی‌کنند( البته الحمدلله مخالف تجمع نیست) و به مطالعه در منزل بشینم یا همسرم رو تنها بزارم در راهپیمایی شرکت کنم که در این میان مجبور میشم با گپ و گفتگو های اضافه خانمهای همسایگان گوش بدم ، حرفهای زائدی بزنم ، دراین میان با آقایون همسایگان هم گاهی چهره به چهره میشم ومجبور به سلام و علیک میشم که این موضوع رو نمی‌پسندم ممنون میشم ان شاء الله بنده رو راهنمایی بفرمایید برای یک خانم که مشتاق و پیگیری خودسازی و پیداکردن خودش هست کدوم بهتر هست در منزل یا راهپیمایی بدون همسر؟؟ تکلیف یک خانمی مثل بنده برای کارهای فرهنگی در محله واجتماع به چه اندازه باید باشد؟ ان شاء الله خداوند به شما خیرکثیر عطا بفرماید

سلام و رحمت الهی بر شما. 1ـ در کنار همسرتان بمانید بهتر است و ثواب نیت حضور در تجمعات شبانه را می‌برید. 2ـ البته با ترفندهای زنانه بکوشید هر چند شب یکبار ایشان را هم از این تکلیف شرعی (چون دستور رهبر عالیقدر است) و از این تکلیف عقلی (چون باید مدافع وطنمان و حامی رزمندگان عزیزمان باشیم) و از این توفیق بزرگ و افتخار همراهی با مردم مبعوث شده بهره‌مند کنید. 3ـ شاید بهترین کار فرهنگی شما تشویق نکات مثبت أهالی خانواده و تقویت عقلانیت و اراده و ایمان آنها و فعال و در صحنه نگهداشتن آنهاست. با پیامرسان یک شبکه خانوادگی بسازید و همه فرزندان و عروس و دامادها و نوه‌ها را عضو و با طرح پرسش‌های مناسب آنها را با مفاهیم قرآن و تاریخ اسلام و برکات انقلاب اسلامی و أخبار جبهه مقاومت آشناتر کنید.