سلام. دختری ۳۹ ساله هستم، کارشناسی ارشد، مجرد. مذهبی، به حج مشرف شده ام. واجبات را انجام می دهم. به مستحبات در حد توان (نه زیاد) می پردازم. آیا فکر کردن به ازدواج با پسری که به لحاظ اخلاق و رفتار و ظاهر او را می پسندم، در حالی که او اهل نماز و روزه نیست و به لحاظ سیاسی اشتراک نظر نداریم، اما قصد تحمیل نظرمان هم به دیگری را نداریم، اشتباه است؟ خودم حس می کنم اشتباه است، هر چند کنارش احساس آرامش داشته باشم، اما اطرافیان اصرار دارند این مسائل اهمیتی ندارند.
سلام و رحمت الهی بر شما حاج خانم محترم. چرا به عنوان یک کارشناس ارشد فرق تشخیص عقلانی با احساس نفسانی برایتان روشن نیست؟ مسلمان مجاز به ازدواج با تارک الصلوه نیست. احتمالا این همه تأخیر در انجام این واجبترین تکلیف طبیعی، عقلانی و شرعی به خاطر اینست که انس روزانه با کلام الله و اطلاعات درستی از ازدواج اسلامی ندارید. لطفا خود را موظف کنید که هر روز حداقل یک صفحه قرآن بخوانید و در کلمات و آیات آن بیاندیشید و کاربرد آنها را در امور روزمره خود بیابید و لطفا در وبگاه به آسمان نگاه کن مباحث ازدواج را بشنوید و کتاب ازدواج چرا؟ و ازدواج چگونه؟ را بخوانید تا زحمات شما باطل نشوند و بتوانید زندگی خداپسندانه خود را شروع و عبادات و حج خود را ارزشمند کنید.
