با سلام و احترام خدمت استاد گرامی . وقتی با همسر سر موضوعی دعوا میکنیم و سپس آشتی میکنیم چگونه مسائلی که سبب دعوا شده را حل و فصل نماییم که کینه ای در دلمان نماند و اثر گذار باشد . میشه لطف کنید بایک مثال شرح دهید . ممنون از بزرگواریتون
سلام و رحمت الهی بر شما. دعوا میان دو نفر رخ میدهد و أثراتش هیچ وقت پاک نمیشود و دعوای شما با همسر محترمتان نشانه اینست که شما و همسر محترمتان هنوز دو نفرید و هنوز دو من دارید و مثل عدد 2 و مثل یک قطره آب هنوز زوج و ما و یکی نشدهاید. لطفا بکوشید بفهمید که شما باید نقش مهمان را نسبت به شوهرتان إیفاء کنید و من خود را عاقلانه و مؤمنانه فراموش کنید و از کمترین إعتراض، إنتقاد، عیبجوئی، ایرادگیری، نصیحت، موعظه، بیان حکم شرعی و دلسوزی نسبت به ایشان بپرهیزید و باید با شوهرتان در هر شرائطی کاملا هماهنگ و هم سر باشید تا زوج و ما شوید و مثل قلب و مغز یک انسان مکمل هم باشید و با هم کمترین نزاعی نداشته باشید تا هر کدامتان که در گفتار و رفتارش صادقتر و مخلصتر بود به رضوان الهی و سعادت جاودانه برسد.
با سلام و احترام . خیلی ممنون از جواب پر نکته تون . بسیار تاثیر گذار بود . استاد گرامی فرمودید دلسوزی نکنید . میشه لطفا چند نمونه از دلسوزیهای بی جای بانوان را در قبال همسر بفرمایید .
علیکم السلام و این روزی که باید عقلانیت خود را بر نفسانیتمان غالب کنیم بر شما مبارک. بطور خلاصه هر کار ظاهرا خوبی که ما را از تکالیفمان غافل و از مقصدمان منحرف کند مصداق عمل غیر صالح و دلسوزی نفسانی و عامل فساد میباشد.
