ای پیامبر! چون خواهید زنان را طلاق دهید، در زمان عدّه‌شان، طلاق دهید و حساب [ایام] عدّه را نگه دارید و از [نافرمانی] خدایی که پروردگار شماست، پروا کنید. [در ایام عدّه،] نه شما آنان را از خانه‌هایشان بیرون کنید و نه آنان بیرون روند، مگر آن که مرتکب کار زشت آشکاری شوند، [که بیرون‌کردنشان از خانه جایز است.] این [دستورات]، حدود خداست و هر کس از حدود الهی تجاوز کند، به خویش ستم کرده است. تو نمی‌دانی، شاید خداوند بعد از این، امر تازه‌ای پدید آورد [تا وسیله‌ی صلح و سازش میان آنان شود.]
